Gönül Ay'ın Hikayesi
Hatice Bora'nın
Hikayesi
Hüseyin Şahin'in Hikayesi

ARALARINDA KAN BAĞI OLMAYANLAR DA BÜYÜK BİR AİLE OLABİLİR. YETER Kİ ARADA GÖNÜL BAĞI OLSUN... HATİCE BORA DOMATES TUTKUSU SAYESİNDE TANIŞTIĞI 20 YILLIK AİLESİNİ ANLATIYOR.

Group 9 Created with Sketch.

20 yıldır Tat için domates yetiştiriyoruz ailecek. Eşimle beraber bir yandan çocuklar, bir yandan domates bugünlere geldik.

Ara sıra başka sebzeler de ekiyoruz ama en nazlısı domates. İlk gününden son gününe… Bu emek nasıl anlatılır bilmem ki… Uykusuz geceler mi dersin, bir sabah uyandığında karşılaştığın aksaklıklar mı… Bunun dolusu var, zararlı otu var, sürmesi, ekmesi, biçmesi var.

Domatesler salça olana kadar uğraşıyoruz bir çocuk gibi. Tek başınayken koca tarlayla ilgilenmek zor olabiliyor. Bazen birilerinin elinden tutması gerekiyor. O yüzden aile olmak çok önemli. Neyse ki Aylinler var. 20 yıldır Tat’a domates yetiştirdiğimiz için yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmez. Çocuklarım, ben, eşim, Aylinler ailecek domates ekeriz. Birbirimizin tarlasına da, çocuğuna da yardımcı oluruz elimizden geldiğince.

Bir laf var: Bir çocuğu büyütmek bir köy dolusu insan istiyor derler. Domates de öyle. Koca bir aile olmazsa olmaz. 20 yıldır yanımızda olan Tat da koca ailemizin bir bireyi. Hasat zamanı gelince çocuklarımla da domateslerimle de gurur duyuyorum. Domateslerim de çocuklarım da hem Tat’a emanet, hem aileme.