Aylin Çakır'ın Hikayesi
Gönül Ay'ın
Hikayesi
Hatice Bora'nın Hikayesi

40 SENE BOYUNCA AYNI TOPRAĞA BAĞLI KALABİLİR Mİ İNSAN? GÖNLÜNÜ VERİP İŞİNLE EVLENİRSEN KALIRSIN DİYOR GÖNÜL TEYZE. EŞİYLE BİRLİKTE İŞİNE VERDİĞİ ONCA EMEĞİ ANLATIYOR BİZE.

Group 9 Created with Sketch.

Her sabah mutfakta beyimle otururuz soframıza. Bir güzel kahvaltımızı yaparız.

Sonra eşim kadar sevdiğim işimin başına giderim. Çoğu zaman beyim de tutamaz kendini, benimle gelir tarlaya. Yahu sen yaşlandın artık, başına güneş geçecek, gelme diyorum. Dinlemiyor… Emekli olsa da domates tutkusu peşini bırakmıyor. Ama biz hep böyleydik. Evlendiğimizden beri her işe beraber koştuk. Beraber ektik, beraber biçtik. İyi günlerimiz de oldu, kötü günlerimiz de… Ama birbirimizi hiç bırakmadık.

Domates de ekmek evlilik gibidir. Sadakat ister. Bir kere sırtını dön, bir gün tarlaya gitme, hemen naz yapmaya başlar. Huyu belli. İlgi, alaka ister. Gönlü hoş tutulsun ister. Hakkını yemeyelim, emek verip domatese sadık kalırsan küstürmez. Hele bir de hasatta kıpkırmızı görünce onları. Her şeye değer…

Zahmetli ama, baba ocağından çıktığımdan beri ekip biçiyorum. Bu kadar yıldır yapınca artık yorgunluğunu hissetmiyoruz. Ben 20 yaşında evlendim. Evlendikten sonra her sene ektik. 50 yıldır hem evlilik hem çiftçilik dile kolay. İkisi de emek ister. Neyse ki hep Tat için domates ektik. Bunca sene bizi yalnız bırakmadılar, sağ olsunlar.

Tat’ın 50. yılını kendi evlilik yıldönümüm gibi kutlarım artık! Nice 50 yıllar olsun.